Tam Nak Thai
Toen de vliegtuigdeur in Bangkok werd geopend was het alsof er een warme natte deken over onze schouders werd gelegd. Het temperatuurverschil met die in het vliegtuig was enorm.
Na douane- en paspoortcontrole zochten we een taxi op en gaven het adres van ons hotel aan de chauffeur. Dit was midden in het centrum en op weg daar naar toe keken we onze ogen al uit.
Na het inchecken en opfrissen gingen we het hotel uit om de directe omgeving alvast te bekijken. Maar we waren moe. De reis was lang en vermoeiend geweest en het was al avond. En dus besloten we om terug te gaan naar het hotel, daar te eten en bijtijds naar bed te gaan.
In het restaurant van het hotel werden we buigend verwelkomd door het personeel, kregen een tafeltje en werd al snel de menukaart gebracht. Na onze keuze gemaakt te hebben besloten we er ook een flesje rode wijn bij te bestellen.
De fles bevatte een Franse wijn. En had een kurk. De ober bekeek deze uitdaging en haalde een kurkentrekker tevoorschijn. Toch kreeg hij de kurk er met geen mogelijkheid uit. Hij werd duidelijk steeds zenuwachtiger maar probeerde toch nog professionaliteit uit te stralen. Dat lukte maar matig. Een tweede ober kwam er bij en deed ook een poging. Maar ook hem lukte het niet. Derde ober er bij en zelfs een vierde. Druk Thais kwetterend onderling. Inmiddels hadden alle andere gasten in het restaurant door dat er een drama gaande was en keek iedereen richting ons tafeltje. Toen de kurk er uiteindelijk in stukken uit was gehaald en er twee glazen waren ingeschonken begonnen andere tafeltjes ook Franse wijn te bestellen. Altijd leuk, een beetje drama.
De dagen daarna bekeken we Bangkok. Een mierenhoop waarbij er geen regels voor het verkeer leken te gelden. Kriskras door elkaar ging het. Fascinerend om te zien. En de uitlaatgassen die werden uitgestoten waren dusdanig dat onze lippen binnen een uur als geasfalteerd aanvoelden. Als je dat hebt meegemaakt zijn de klimaatmaatregelen die we in Nederland willen doorvoeren een lachertje. 2x gasgeven in Bangkok en ze zijn weer teniet gedaan.
In het hotel hadden we iets gelezen over een restaurant met een tropische tuin met waterpartijen. Een deel van het bedienend personeel verplaatst zich op rolschaatsen, een ander deel doet in hardloop tempo zijn werk en sommigen roetsjen langs een kabel vanaf een verdieping in het gebouw de tuin in met een vol dienblad balancerend op één hand. Supertoeristisch, maar op zekere dag wilden we daar toch gaan eten. En dus hielden we een tuktuk aan. Ik overlegde met de chauffeur en hij zei het restaurant te kennen. We stapten in.
De man gaf gas en zigzagde in hoog tempo door het drukke verkeer. Als in een kermisattractie werden we heen en weer geslingerd. Maar op zeker moment merkten we dat het verkeer minder werd. En dat gold ook voor de straatverlichting. Stiller en stiller werd het. En donkerder en donkerder. We dachten dat we beroofd zouden worden en hielden ons hart vast. We zagen de krantenkoppen al voor ons: “Nederlands stel de keel doorgesneden en beroofd”. Na een tijdje reed hij een parkeerterreintje op. Daar stond o.a. een taxi en een politiebusje. Dat stelde ons een beetje gerust.
Dit parkeerterreintje grensde aan een klein restaurantje dat op geen enkele manier voldeed aan hetgeen we over ‘ons’ restaurant hadden gelezen. En dus zei ik tegen de chauffeur “this is not Tam Nak Thai”. Zijn antwoord luidde “this is Tam Nak Thai the second”.
We zijn overgestapt op de taxi die ons in no-time naar het echte Tam Nak Thai bracht. Daar hebben we heerlijk gegeten en reuze genoten van al het moois in die tropische tuinen.
Bangkok is een geweldige stad om te bezoeken.
