And the craic was good
Bob Dylan heeft ooit de Nobelprijs voor de literatuur gekregen.
Maar die Van Morrison kan er ook wat van hoor!
Luisterend naar die ouwe knakkers kwam de volgende herinnering van lang, lang geleden, bij me naar boven:
And the craic was good
Alles wat er in een mensenleven voor kan komen aan “narigheid” leek zich te hebben samengebald om ons in één en dezelfde korte periode te treffen. Van ernstige ziekten en dood bij dierbaren tot het faillissement van een werkgever en daardoor geen inkomen om de hypotheek te voldoen. Kortom: een uitdagende periode. Maar op zeker moment ging het licht bij mij uit en kreeg ik van die pilletjes waar ik muisstil van op de bank ging zitten. Soort van hersendood, zeg maar.
Ik draaide nog wel muziek. En ik merkte dat ik rustiger werd van het nummer Coney Island, van Van Morrison. Vooral de tekst sprak (en spreekt) me erg aan. Het gaat over gewone dingen. Over mooie natuur, over vogels kijken, over foto’s maken in de vroege ochtend, over herfst, over je krantje lezen, over een lekkere haring en over zonlicht dat over het gezicht van je geliefde strijkt.
“And the craic was good” in de tekst kon ik niet plaatsen. Ik wist niet wat “craic” betekende. Ik dacht aan drugs, maar vond dat niet in het rijtje passen. Wikipedia bestond nog niet. En dus gooide ik de pillen aan de kant om die hersentjes weer wakker te laten worden. We zijn in de auto gestapt en naar noordwest Ierland gereden, naar Coney Island. Daar ben ik een kroeg binnengestapt en heb iemand gevraagd naar de betekenis van ‘craic’.
En de man antwoordde toen dat het betekent dat je met je vrienden samen bent, een glas drinkt, samen kletst, samen lol hebt in een geweldige sfeer. Wat ik al zei: het liedje gaat over gewone (maar belangrijke) dingen.
En het gaat zo:
Coming down from Downpatrick
Stopping off at St. John’s Point
Out all day birdwatching
And the craic was good
Stopped off at Strangford Lough
Early in the morning
Drove through Shrigley taking pictures
And on to Killyleagh
Stopped off for Sunday papers at the
Lecale District, just before Coney Island
On and on, over the hill to Ardglass
In the jamjar, autumn sunshine, magnificent
And all shining through
Stop off at Ardglass for a couple of jars of
Mussels and some potted herrings in case
We get famished before dinner
On and on, over the hill and the craic is good
Heading towards Coney Island
I look at the side of your face as the sunlight comes
Streaming through the window in the autumn sunshine
And all the time going to Coney Island I’m thinking,
Wouldn’t it be great if it was like this all the time.